2 نكته براي ايجاد عمق و بُعد در عكس هايتان
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۴۴:۳۱| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

كي از چالش هاي عكاسي اين است كه ما سعي داريم با يك رسانه دو بُعدي يك دنياي سه بُعدي را به تصوير بكشيم. ايجاد عمق و حس بُعد به شما كمك خواهد كرد تا بينندگان را فريب داده و آنها را بيشتر به سمت تصاوير خود بكشيد. در اين مقاله آموزشي، من چهار نكته براي ايجاد عمق در عكس هايتان به شما خواهم گفت.آتليه نوزاد

از زاويه دوربين درست استفاده كنيد

اولين كاري كه مي توانيد انجام دهيد تا به تصاوير خود عمق ببخشيد اين است كه پاهاي خود را در جاي مناسب قرار دهيد، و دوربين خود را در جهت مناسب بگيريد.

منظورم اين است كه وقتي شما به طور مستقيم از چيزي تخت عكس مي گيريد، تصوير شما نيز تخت به نظر خواهد رسيد. به اين نمونه نگاه كنيد. تصوير زير از يك طرف رودخانه گرفته شده و رو به طرف ديگر به سمت طلوع آفتاب است. توجه كنيد كه چطور رودخانه يك خط مستقيم را درست در ميان تصوير ترسيم مي كند، و در واقع هيچ چيزي وجود ندارد كه توجه بيننده را جلب كند و او را به سمت تصوير بكشد. عكاسي نوزاد

يك طلوع يا غروب خورشيد زيبا براي ايجاد يك عكس قدرتمند و قوي كافي نيست. اين عكس به دليل زاويه دوربين مورد استفاده فاقد عمق است.

در اين تصوير بعدي، تمام كاري كه من انجام دادم اين بود كه كمي به سمت چپ چرخيدم، در نتيجه مستقيما از سرتاسر رودخانه عكس نمي گرفتم.

اين عكس كمي بهتر از عكس اول است.

اكنون بياييد ببينيم وقتي من تنها كمي پاهايم را جابجا كردم، چه اتفاقي براي اين صحنه افتاد. من از لحاظ فيزيكي به يك نقطه جديد چند قدم آنطرف تر رفتم و به جاي اين كه دوربين را مستقيما رو به سمت رودخانه بگيرم، كمي چرخيدم تا رو به سمت بالاي رودخانه قرار گيرم.

خيلي بهتر شد! مي بينيد چطور در اين تصوير رودخانه بيشتر نگاه شما را به سمت صحنه مي كشد؟

خب، اين عكس بهتر است، اما من مي خواستم آن را يك گام جلوتر ببرم، بنابراين دامنه كوهي كه بر روي آن ايستاده بودم را نيز به تصوير اضافه كردم. تصوير زير را ببينيد.

بهتر شد، اما مي بينيد كه در اينجا چطور رودخانه نگاه شما را به جاي داخل، به خارج از صحنه هدايت مي كند؟

اما من احساس كردم كه رودخانه در تركيب بندي بالا به ضرر من عمل مي كند، بنابراين تصوير نهايي را وارونه (به صورت افقي برعكس) كردم. اكنون رودخانه از سمت چپ وارد تصوير مي شود و به داخل صحنه پيچ و تاب مي خورد. نگاه ما به طور طبيعي از چپ به راست (فارسي زبانان راست به چپ)، و از بالا به پايين حركت مي كند، بنابراين سعي كنيد تركيب بندي هايتان در اين جهات جريان داشته باشند. در اين صورت بيننده راحت تر آن را احساس خواهد كرد، و او را در تصوير نگه مي دارد.

رودخانه نگاه شما را به سمت صحنه هدايت مي كند، جزئيات دامنه كوه شما را علاقه مند نگه مي دارد.

تفاوت چشمگير بين تصوير اول تا تصوير آخر را از لحاظ عمق مي بينيد؟

اين مرا به نكته دوم رساند كه كار بعدي است كه مي توانيد براي ايجاد عمق در تصاوير خود انجام دهيد.

۲

تصاوير خود را لايه بندي كنيد

من به نوعي به كار بعدي كه مي توانيد براي ايجاد عمق در تصاوير خود انجام دهيد اشاره كردم، كه در واقع اضافه كردن لايه هاست. اين بدين معني است كه چيزهايي در صحنه داشته باشيد كه در فاصله هاي مختلف نسبت به دوربين قرار دارند. در واقع شما به يك المان پيش زمينه (چيزي نزديك)، يك زمينه مياني، و يك پس زمينه (چيزي دور) نياز داريد.

چشم هاي ما عمق را درك مي كنند، بنابراين مي توانيم اشياي دور و نزديك را همزمان ببينيم. اين وظيفه شماست كه المان هاي مناسب را به صحنه اضافه كنيد تا به اين طريق تصوير خود را لايه بندي نيز بكنيد. ساده ترين راه براي انجام اين كار اين است كه سوژه اي كه مي خواهيد از آن عكس بگيريد را پيدا كنيد و سپس چيزي به پيش زمينه اضافه كنيد. بياييد چند نمونه ببينيم.

در تصوير بالا من لبه بستر رودخانه، و همچنين نماي كل دره را به صحنه مقابل خودم اضافه كردم. اما واقعا زياد هم خوب از كار درنيامد، مي توانيد ببينيد چرا؟ سه المان جداگانه در تصوير وجود دارد – آسمان، علف ها در پيش زمينه، و دره. اما آنها اصلا متصل به هم به نظر نمي رسند و لبه تپه و خط افق هر دو خطوط راست هستند – نتيجه بسيار ايستا است.

اين عكس خيلي موفقيت آميزتر است.

اكنون من بر روي يك بوته در پيش زمينه فوكوس كرده ام و دره پشت آن بيشتر به پس زمينه اي تبديل شده است كه از آن پشتيباني مي كند. اين عكس بسيار موفقيت آميزتر است چون عمق را نشان مي دهد.

چه چيزي در پيش زمينه قرار دهيم

اما چه مي شود اگر نتوانيد يك المان پيش زمينه جالب پيدا كنيد؟ چرا يك المان انساني اضافه نكنيد؟

من اغلب اوقات پاهاي خودم را در عكس هايم قرار مي دهم. اين يك المان انساني و پيش زمينه به عكس اضافه مي كند. اين عكس با يك لنز سوپر وايد، ۸mm Rokinon بر روي Fuji X-T1 من گرفته شده است.

شركت كنندگان در يكي از كارگاه هاي من تبديل به سوژه مي شوند. استفاده از يك لنز بلندتر در اينجا (۱۳۵mm بر روي دوربين فول فريم) آنها را نزديك آورده و پس زمينه را به خوبي مات مي كند كه به تصوير جدايي و عمق مي بخشد.

اين نمونه برعكس نمونه بالاست. اين يكي با يك لنز ۲۴mm در f/14 براي به دست آوردن عمق ميدان بيشتر و نگه داشتن سوژه و پس زمينه در فوكوس شارپ گرفته شده است.

اين دوباره دامنه كوه است كه بخش ديگري از آن حتي نزديك تر است و در پايين تصوير خارج از فوكوس مي باشد. چند لايه مي توانيد در اينجا ببينيد؟ تفاوت فاصله بين نزديك ترين و دورترين چيز به دوربين چقدر است؟ خيلي! اين چيزي است كه در اينجا يك حس عمق ايجاد مي كند.

بر روي كجا فوكوس كنيم؟

در نمونه هاي بالا سوژه اصلي در فوكوس است و پيش زمينه يا پس زمينه مات هستند. اما شما مي توانيد اين را نيز تغيير دهيد و باز هم عمق ايجاد كنيد.

بر روي بوته كوچك در پيش زمينه فوكوس شده، و دره تبديل به پس زمينه مي شود.

با نقطه كانوني در زمينه مياني، دره سوژه مي شود و بوته به عنوان يك المان پيش زمينه مات مي شود (اما هنوز هم آنجا هست تا به تصوير عمق اضافه كند).

كدام يك از دو تصوير زير را ترجيح مي دهيد؟ فوكوس شده در جلوي تصوير بر روي علف هاي بلند، يا دورتر بر روي رودخانه؟ هيچ كدام از آنها نه درست است و نه اشتباه، بلكه به كاوش صحنه و قصد شما بستگي دارد. به ياد داشته باشيد، اولين عكس شما معمولا بهترين عكستان نيست. از اولين عكس خود انتظار عالي بودن نداشته باشيد.

فوكوس شده بر روي دره.

فوكوس شده از نزديك

نوع ديگري از همان طلوع خورشيد از نكته #۱ بالا.

 

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

عكاسي خلاقانه با تنظيمات تراز سفيدي
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۴۲:۳۶| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

در عرض يك ثانيه با گزينه هاي تراز سفيدي دوربين به تصاوير خود جلوه هاي خلاقانه بدهيد. ما اغلب تراز سفيدي را به عنوان ابزاري براي اصلاح ته رنگ ها و حفظ رنگ طبيعي اجسام همانطور كه با چشم ديده مي شوند در نظر مي گيريم، چون در اكثر مواقع، اين دقيقا همان چيزي است كه به آن نياز داريم. اما آيا تا به حال به استفاده از اين تنظيمات به طور خلاقانه فكر كرده ايد؟

كنار گذاشتن مُد خودكار پيش فرض و آزمايش با تنظيمات تراز سفيدي مختلف مي تواند تاثير زيادي بر روي تصاوير شما داشته باشد. شما مي توانيد از اين كار براي تقويت حالت و احساس يك صحنه يا براي تغيير آن به طور كامل و ايجاد نتايج انتزاعي غير معمول تر استفاده كنيد – و بهترين چيز در مورد اين كار اين است كه نيازي نيست به جايي كه كامپيوتر باشد برويد.

اگر قبلا اين كار را امتحان نكرده ايد، اين خلاصه اي است از كارهايي كه مي توانيد در داخل دوربين انجام دهيد، سوژه ها و تصاويري كه بهتر جواب مي دهند و نحوه تنظيم تصاويرتان براي اين كه به بهترين نتايج دست يابيد.

چه گزينه هايي در دسترس هستند؟

دوربين شما ممكن است يك كنترل فيزيكي داشته باشد كه به گزينه هاي تراز سفيدي دسترسي دارد، يا يك كنترل قابل تنظيم كه مي تواند اين گزينه ها را نشان دهد. در غير اين صورت، بايد از طريق يكي از منوهاي دوربين به آن دسترسي پيدا كنيد.

اكثر سيستم هاي تراز سفيدي شامل تنظيمات خودكار، چند پيش تنظيمات مانند ابري (Cloudy)، سايه (Shade) و تنگستن (Tungsten) و گزينه اي براي ثبت يك تنظيمات تراز سفيدي سفارشي با عكاسي از يك هدف خنثي مي باشند.

معمولا يك مقياس دماي رنگ وجود دارد كه از حدود ۲۵۰۰-۱۰,۰۰۰K است و گزينه اي براي تغيير اندك پيش تنظيمات و/يا تنظيمات خودكار براي ثبت تصاويري با يك ته رنگ بسيار كم، مانند كهربايي يا قرمز (سرخابي) مي باشد.

دوربين هاي مدرن معمولا به شما اجازه مي دهند تا با يك تنظيمات خودكار با تمركز بيشتر بر حفظ هرگونه تُن گرمتر در صحنه عكس بگيريد.

پيش تنظيمات

پيش تنظيمات جاي خوبي براي شروع هستند، به خصوص اگر دوربينتان به شما اجازه مي دهد همانطور كه گزينه هاي مختلف را امتحان مي كنيد، پيش نمايش نتايج را بر روي صفحه نمايش ببينيد. اين يك ايده فوري از اين كه در يك وضعيت خاص چه چيزي كارساز است و چه چيزي نيست، به شما خواهد داد. عكاسي بارداري

به عنوان مثال، هنگام عكاسي در نور روز احتمالا متوجه خواهيد شد كه تنظيمات آفتابي (Sunny) و ابري (Cloudy) شبيه خوانش خودكار هستند، اگرچه گزينه سايه (Shade) بايد گرماي واضح تري به شما بدهد، در حاليكه تغيير به گزينه فلورسنت (Fluorescent) يك ته رنگ آبي به تصاوير مي دهد. آتليه بارداري

همانطور كه در تصوير فوق مشاهده مي نماييد، هرچقدر عدد مربوطه كمتر باشد، رنگ گرم تر مي شود. گزينه هاي بالا مثل تنگستن (۳۲۰۰K) و فلورسنت (۴۰۰۰K) گرماي بيشتري دارند و تنظيم اين عدد يا پريست (پيش تنظيم) معادل آن به شما تُن رنگ هاي آبي تري خواهد داد. در عوض گزينه هايي چون ابري (۶۰۰۰K) و سايه (۷۰۰۰K) به رنگ هاي گرم تر چون زرد و نارنجي منتج خواهند شد.

مقياس دماي رنگ

براي به دست آوردن كنترل كامل بر تغييرات و بهترين نتايج، از كنترل دماي رنگ دوربينتان به جاي پيش تنظيمات استفاده كنيد.

اگرچه اين گزينه بر اساس همان اصل پيش تنظيمات كار مي كند – هر پيش تنظيمات مانند ابري يا سايه چيزي جز يك تنظيمات بر روي اين مقياس نيست – شما اغلب مي توانيد براي به دست آوردن تاثيرات برجسته تر، آن را فراتر ببريد. بنابراين، مي توانيد با انتخاب يك عدد پايين مانند ۲۵۰۰K يك ته رنگ آبي قوي، يا يك نور نارنجي/زرد در ۱۰,۰۰۰K به تصاوير بدهيد.

تنظيمات سفارشي

تنظيمات سفارسي مي تواند در هنگام عكاسي از يك سوژه در شرايط نور آزمايشي بسيار مفيد باشد، هرچند چون تنها يك نتيجه براي كار كردن به شما مي دهد، احتمالا بهترين گزينه در اينجا نيست. در واقع شما مي خواهيد با نتايج متفاوت آزمايش كنيد تا ببينيد چه چيزي كارساز است و چه چيزي نيست، و به همين دليل بايد بر روي پيش تنظيمات يا تنظيمات دماي رنگ تمركز كنيد.

حتي گوشي هاي هوشمند امروزي هم طيف وسيعي از گزينه هاي تراز سفيدي مختلف دارند (در اينجا با آيكون هاي رديف بالا نشان داده شده است).

چه نوع تصاويري مناسب تر هستند؟

تصاويري كه براي اين كار مناسب هستند، به تاثيري كه مي خواهيد به دست آوريد بستگي دارد، اما به طور كلي مي توانيد يكي از اين دو كار را انجام دهيد. يا بايد گرمي، سردي يا هر ته رنگ خاص ديگري كه در حال حاضر در صحنه وجود دارد را افزايش دهيد، يا در عوض، به دنبال اصلاح عكس ها با يك چيز كاملا متفاوت باشيد تا حالت آنها را به طور كامل تغيير دهيد.

اگر به دنبال افزايش گرما در يك صحنه هستيد، بايد از تصاويري استفاده كنيد كه در حال حاضر به اين سمت متمايل باشند، اما تنها كمي مي توانيد آن را افزايش دهيد. بنابراين، به عنوان مثال طلوع يا غروب خورشيد را در نظر بگيريد، استفاده از تنظيمات تراز سفيدي ابري (Cloudy) (يا نقطه اي بر روي مقياس دماي رنگ كه تقريبا به آن نزديك باشد) يك راه عالي است براي اين كه تُن هاي گرم طبيعي كه در حال حاضر وجود دارند را به سطح ديگري ببريد. اگر بيش از حد آن را افزايش دهيد غير واقعي به نظر مي رسد، اما تنها كمي افزايش مي تواند باعث شود كه يك تصوير خوب كمي بهتر به نظر برسد.

صحنه هايي كه رنگ غالب آنها رنگ هاي گرمتر مانند قرمز يا قهوه اي است، مثل برگ هاي پاييزي، و همچنين سوژه هاي طلايي مانند جزئيات معماري نيز براي برجستگي حتي بيشتر با تنظيمات ابري، يا فلورسنت خوب جواب مي دهند.

به همين ترتيب، استفاده از يك تنظيمات گرم، كه يك مايه رنگ گرم ايجاد مي كند، زماني كه مي خواهيد بر سردي يك صحنه تاكيد كنيد، عالي است. به عنوان مثال، تصاوير اوايل صبح از يك درياچه يا صحنه هاي ديگري كه در آن آب وجود دارد، ممكن است با كمي ته رنگ آبي بهتر به نظر برسند، بنابراين مي توانيد از تنظيمات فلورسنت براي تشديد آن استفاده كنيد.

تنظيمات تراز سفيدي خودكار (بالا) براي ثبت دقيق تُن هاي طلايي خوب عمل كرده است، اما استفاده از تنظيمات فلورسنت (پايين) كمي برجستگي بيشتر به آن داده است، در حاليكه هنوز هم واقعي به نظر مي رسد. شما مي توانيد از تنظيمات ابري براي ايجاد تغييرات متعادل تر استفاده كنيد.

براي به دست آوردن نتايج انتزاعي تر، اگر صحنه رنگ نسبتا خنثي داشته باشد يا اگر در حال حاضر به سمت مايه رنگ مورد نظر شما متمايل باشد خوب است، چون اين موارد نسبت به تغييرات متفاوت انعطاف پذيرتر هستند.

اين مسئله براي سوژه نيز صدق مي كند؛ هرچه چيزي در شروع كار كمتر قابل شناسايي باشد، بيشتر نسبت به پردازش شديد مقاومت خواهد كرد، چون بيننده ايده كمتري در مورد اين كه بايد چه طور به نظر برسد، خواهد داشت.

تصوير گرفته شده با استفاده از تراز سفيدي خودكار (بالا) كاملا غير قابل تشخيص است، اما تُن هاي خنثي يك پايه عالي براي پردازش ارائه مي دهند. استفاده از تنظيمات تنگستن (پايين) يك مايه رنگ آبي قوي ايجاد كرده است كه با تنظيم اشباع بيشتر شدت يافت، هرچند شما مي توانيد برعكسش را هم انجام دهيد و يك مايه رنگ گرم به آن بدهيد.

تصاوير گرفته شده با عمق ميدان بسيار كم و مقدار زيادي جزئيات مات شده به خصوص با اين روش خوب جواب مي دهند. اين تصاوير مي توانند با وينيت اضافي (حاشيه هاي سياه دور عكس)، يا حداقل وينيت در حال حاضر اصلاح نشده هم خوب به نظر برسند، بنابراين اگر مي خواهيد اين افكت را اعمال كنيد، بررسي كنيد كه اصلاح وينيت (vignetting correction) خاموش نباشد.

روتوش نهايي تصاوير

نويسنده: مت گلوچينسكي (Matt Golowczynski)

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

جبران نوردهي چيست و چگونه از آن استفاده كنيم
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۴۰:۴۱| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

تقريبا هر دوربيني جبران نوردهي دارد و استفاده از آن بسيار آسان است. تمام چيزهايي كه شما بايد در مورد آن بدانيد در اين مقاله آموزشي ارائه شده است.

تقريبا هر دوربيني كه شما مي توانيد در حال حاضر بخريد يك گزينه جبران نوردهي (exposure compensation) دارد. استفاده از آن بسيار ساده است و مي تواند در بسياري از شرايط مفيد باشد، در زمان شما براي پس پردازش صرفه جويي كرده و به شما اجازه دهد تا عكسي كه مي خواهيد را بدون هيچ زحمتي به دست آوريد.

در اين آموزش، ما هر چيزي كه شما بايد درباره جبران نوردهي بدانيد را ارائه مي دهيم.

جبران نوردهي چيست؟

جبران نوردهي در يك DSLR نيكون

جبران نوردهي يك راه سريع و آسان براي تغيير نحوه پاسخ دهي دوربين شماست، به طوري كه هر عكسي كه مي گيريد، در نهايت با تغيير جبران نوردهي مورد نظر شما ايجاد مي شود. اين تغيير را مي توان براي رسيدن به نوردهي بيشتر يا كمتر از حد معمول تنظيم كرد، و نتيجه تصويري است كه كمي روشن تر يا كمي تيره تر از حالت معمول است. عكاسي نوزاد

چه موقع مي توانيد از جبران نوردهي استفاده كنيد؟

جبران نوردهي در موقعيت هاي بسيار زيادي مفيد است.

بعضي از دوربين ها به راحتي نوردهي هاي روشن تر يا تاريك تر ايجاد مي كنند، بنابراين استفاده از يك مقدار متوسط جبران نوردهي به شما اجازه مي دهد اين مشكل را برطرف كنيد. بسياري از دوربين ها براي حفظ جزئيات برجسته طراحي شده اند، و بنابراين در بسياري از مواقع به طور طبيعي نوردهي هاي كمي تاريك تر ايجاد مي كنند تا از اين اتفاق جلوگيري كنند. استفاده از جبران نوردهي اين رفتار را اصلاح مي كند، به طوري كه نوردهي بيشتر مطابق با انتظارات شما مي شود، اگرچه به طور بالقوه به قيمت از دست رفتن كمي از اطلاعات برجسته خواهد انجاميد.

همچنين مي تواند اينطور باشد كه دوربين شما آنچه را كه در صحنه مهم است كاملا درك نمي كند و به طور مداوم آن را نورسنجي مي كند، بنابراين بخش خاصي از آن كمي تاريك تر يا روشن تر از آنچه كه نياز داريد، مي شود. اين مورد اغلب زماني كه سوژه مورد نظر شما تنها بخش كوچكي از صحنه را اشغال مي كند، صادق است. در اينجا، شما مي توانيد از يك مُد نورسنجي متفاوت مانند نورسنجي نقطه اي نيز استفاده كنيد، هرچند بسياري از عكاسان عملي تر مي دانند كه تنها جبران نوردهي را به جاي آن تنظيم كنيد. آتليه نوزاد

مناطق وسيع برفي معمولا باعث مي شوند كه دوربين صحنه را به طور كلي كم نوردهي كند، بنابراين كمي جبران نوردهي مثبت اغلب مورد نياز است.

همچنين دوربين شما ممكن است فريب نواحي بسيار تاريك يا هايلايت هاي روشن را بخورد، كه باعث مي شو تصور كند كه صحنه بايد به شيوه اي متفاوت از روشي كه شما ترجيح مي دهيد، نوردهي شود. بعضي از تصاوير، به ويژه آنهايي كه در شرايط كنتراست بالا گرفته شده اند، مي توانند هنگامي كه شما به شدت كم نوردهي مي كنيد چشمگير (دراماتيك)تر شوند، در حاليكه مراقب روشن ترين بخش هاي صحنه باشند. در واقع، اغلب اوقات شما ممكن است از جبران نوردهي براي دلايل خلاقانه بيشتر از هر چيز ديگري استفاده كنيد.

استفاده از جبران نوردهي منفي در اينجا اجازه داد تا سوژه به صورت يك سيلوئت ثبت شود.

در مثال بالا، دوربين به طور طبيعي عكس را زياد نوردهي كرد، چون با مقدار زيادي جزئيات سايه مواجه شد و به دنبال يك تعادل كلي خوب بود. با استفاده از جبران نوردهي منفي، سوژه مي تواند به صورت سيلوئت در مقابل جزئيات پس زمينه روشن تر ثبت شود، اما صحنه هنوز هم متعادل است، چون بخش هاي روشن تر هنوز هم به صورت هايلايت ثبت مي شوند.

نويسنده: مت گلوچينسكي (Matt Golowczynski)

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

راهنماي خريد دوربين هاي چاپ سريع Fuji Instax
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۳۸:۴۳| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

آيا قصد داريد دوربين چاپ سريع فوجي اينستكس (Fuji Instax) بخريد؟ اين راهنماي بررسي و قيمت به شما در انتخاب دوربين چاپ سريعتان كمك خواهد كرد. اين دوربين هاي فوري مي توانند براي عكاسان حرفه اي نيز جذاب باشند و براي اوقات فراغت و سرگرمي و بازيابي خلاقيت مورد استفاده قرار گيرند از اين رو اين مطلب را به آن ها اختصاص مي دهيم.

دوربين هاي Instax Mini

دوربين Instax Mini 8

قيمت: حدود ۶۰ دلار آمريكا

اين يك دوربين سطح مبتدي براي رده Instax است. ۷ رنگ مختلف دارد، بنابراين بسيار چشمگير است! اين دوربين بسيار ساده و پايه است. يك فلاش خودكار دارد كه هميشه زده مي شود، بر روي ۱/۶۰ ثانيه باقي مي ماند، و شما مي توانيد با تنظيم يك دكمه گردان در جلو، نوردهي را براي سناريوهاي نورپردازي مختلف جبران كنيد. همچنين به دو باتري AA نياز دارد.

يك نكته در مورد اين دوربين اين است كه استفاده از آن فوق العاده آسان است. ما آن را به دست پسر ۳ ساله مان داديم، و او كاملا از آن سر درآورد، از جمله اين كه خودش آن را روشن و خاموش كرد. او مي تواند عكس را با منظره ياب به آساني كادربندي كند، و دكمه شاتر در جلوي دوربين براي دست هاي كوچك او خوب عمل مي كند.

بهترين گزينه براي:

– امتحان كردن رده Instax

– بچه ها

 

دوربين Instax Mini 70

قيمت: حدود ۱۱۵ دلار آمريكا

اين دوربين تازه وارد جديد در رده Instax است، و ويژگي هاي اضافي زيادي نسبت به Mini 8 دارد. نكته جانبي: اين دوربين يك طراحي براق جديد و رنگ هاي مختلف دارد. آتليه بارداري

اول از همه، اين دوربين براي سلفي ساخته شده است. و يك مُد سلفي براي اطمينان از اين كه چهره زيباي شما در فوكوس باشد، به علاوه يك دكمه جلو براي آسان كردن عكاسي، و يك آينه سلفي جلو براي كادربندي درست دارد. همه چيز بسيار ساده و دم دست است!

ويژگي هاي ديگر آن شامل مُدهاي ماكرو و منظره توكار، كنترل روشنايي، فلاش پُركننده، محل نصب سه پايه، مُد High Key (نور زياد)، و كنترل نوردهي خودكار مي باشند. مورد آخر به نورپردازي در صحنه نگاه مي كند، و نوردهي و فلاش را با هم متعادل مي كند تا يك پس زمينه روشن تر به شما بدهد. Mini 8 مي تواند در فضاهاي داخلي پس زمينه هاي سياه به شما بدهد، و اين تنظيمات سعي مي كند اين مشكل را حل كند! اين گزينه مي تواند سرعت شاتر را كمي آهسته كند، بنابراين دستان خود را محكم نگه داريد!

بهترين گزينه براي:

سلفي

 

دوربين Instax Mini 90 Neo Classic

قيمت: حدود ۱۴۰ دلار آمريكا (در حال حاضر به نظر مي رسد كه حدود ۱۱۰ دلار آمريكا به فروش مي رسد!)

اكنون به بالاي رده Instax Mini مي رسيم – ۹۰ Neo Classic. اين دوربين يك ظاهر صاف و جذاب دارد، و در رنگ هاي قهوه اي و سياه عرضه مي شود. و داراي انواع ويژگي هاي جذاب است.

مانند Mini 70، مُدهاي ماكرو و منظره توكار، كنترل روشنايي، و محل نصب سه پايه دارد. و داراي ويژگي هاي اضافي واقعا فوق العاده اي مي باشد.  از جمله مُد نوردهي دوگانه، كه گزينه مورد علاقه من است. اين ويژگي دو تصوير را بر روي يك قطعه فيلم نوردهي كرده، و نتايج بسيار خلاقانه و غير منتظره اي ارائه مي دهد! پر از سرگرمي است.

همچنين مُد bulb، تا ۱۰ ثانيه، مُد كودكان (براي اطمينان از اين كه عكس هاي شما تار نمي شوند)، مُد مهماني (براي نور كم)، يك تايمر خودكار، دو كنترل شاتر براي آسان تر كردن عكاسي افقي و عمودي، يك باتري قابل شارژ و شارژر دارد.

و يك فلاش با عملكرد بالا كه مي توانيد آن را خاموش كنيد! بله، اين تنها Instax است كه در آن مي توانيد فلاش را خاموش كنيد، و من عاشق آن هستم! من زياد طرفدار فلاش نيستم، بنابراين داشتن كنترل بر روي آن عالي است.

اكنون براي تغيير مُدهاي روي اين دوربين، شما بايد يك دكمه را فشار دهيد، و سپس دكمه گردان جلويي را بچرخانيد تا در ميان مُدها جابجا شويد. به نظر من اين كمي غير ضروري، و مايه زحمت است. من تنها فشار دادن يك دكمه را ترجيح مي دهم. البته چيز چندان مهمي نيست، اما قطعا ايده آل نيست.

لنزك: مُد عكاسي bulb چيست؟ اين مُد عكاسي به شما امكان باز نگه داشتن شاتر تا زمان مورد نظرتان را مي دهد. به كمك آن مي توانيد عكاسي خلاقانه با نوردهي طولاني انجام دهيد.

بهترين گزينه براي:

عكاسي فوري خلاقانه

علاقه مندان جدي به Instax

 

چاپگر Instax Share Smartphone

قيمت: حدود ۱۰۵ دلار آمريكا

عاشق ظاهر و جذابيت فيلم فوري هستيد، اما نمي خواهيد از يك دوربين Instax استفاده كنيد؟ اينجاست كه چاپگر گوشي هوشمند SHARE وارد صحنه مي شود! شما مي توانيد هر عكسي كه بر روي گوشي هوشمندتان است (از جمله عكس هايي كه از هر دوربين ديگري به آنجا منتقل كرده ايد) را بر روي فيلم ميني Instax چاپ كنيد. حتي مي توانيد چند گوشي را به يك چاپگر متصل كنيد، و همه در يك مهماني مي توانند عكس هاي خود را چاپ كنند. واقعا جذاب است!

بهترين گزينه براي:

عكس هاي فوري بدون دوربين فوري

دوربين هاي عريض اينستكس يا Instax Wide

دوربين Instax 210

قيمت: حدود ۷۰ دلار آمريكا

اين يك دوربين Instax Wide سطح مبتدي است، و دوربيني كه ما را به رده Instax رساند. ما اين دوربين را به سفر برديم، و عكس هايمان را با افرادي كه ملاقات كرديم و از آنها عكس گرفتيم، به اشتراك گذاشتيم. كه برخي از بهترين خاطرات عكاسي بارداري مان تا كنون بودند!

اين دوربين بسيار ساده است. مُدهاي روشن و تاريك كننده، دو گزينه فاصله فوكوس (پرتره و منظره) و يك اتصال كلوزآپ با يك آينه سلف پرتره دارد، و به شما اجازه مي دهد عكس هاي ماكرو بگيريد.

اين دوربين بزرگ و سنگين است. فيلم Instax Wide قابل توجه، و براي به اشتراك گذاري با ديگران عالي است.

بهترين گزينه براي:

وارد شدن به رده Instax Wide

عكاسي در سفر (اگر اندازه بزرگ آن برايتان مهم نيست!)

 

دوربين Instax Wid 300

قيمت: حدود ۱۰۰ دلار آمريكا

اين نسخه جديدتر دوربين Instax Wide است. اين دوربين يك طراحي شيك تر، دكمه پاور بر روي جاي انگشت، يك منظره ياب نوري پيشرفته، يك محل نصب سه پايه و يك دكمه گردان حلقه لنز براي تغيير مُد فوكوس دارد. همچنين يك مُد فلاش پر كننده نيز دارد.

مانند ۲۱۰، اين دوربين نيز يك لنز كلوزآپ براي عكس هاي ماكرو، و جبران نوردهي براي روشن و تاريك كردن عكس دارد.

من فكر مي كنم اين دوربين ظاهر بهتري نسبت به ۲۱۰ دارد، و كمي باريك تر است، اما غير از اين تغيير چندان ديگري در به روزرساني آن نسبت به ۲۱۰ نمي بينم. من عينك مي زنم، و متوجه شده ام كه نگاه كردن از ميان منظره ياب جديد سخت تر است. دكمه پاور نيز به راحتي راه اندازي مي شود، و خوانده ام كه بعضي از افراد دوربين را در كيفش روشن كرده اند و حتي در اثر اين كار آن را شكسته اند. بنابراين مراقب باشيد، ممكن است وقتي كه دوربين در يك كيف قرار دارد، بخواهيد باتري ها را درآوريد!

بهترين گزينه براي:

Instax Wide با چند ويژگي بيشتر

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

عكس هاي خياباني با تركيب بندي زيركانه
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۳۶:۴۷| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

عكاس خياباني خلاق پاو بوسكاتو (Pau Buscató) لحظاتي را ثبت مي كند كه ذهن و چشم هاي شما را به بازي مي گيرند. عكس هايي كه بايد به آن ها خيره شويد تا دريابيد در واقع به چه چيزي مي نگريستيد – چراكه با تركيب بندي هوشمندانه و زيركانه اي توسط دوربين ديجيتال ثبت شده اند. در ادامه از شما عزيزان براي تماشاي شماري از عكس هاي خياباني اين هنرمند دعوت مي كنيم.

عكاسي خياباني (به انگليسي: Street Photography) به عنوان بدنه هنر عكاسي، صحنه‌هايي از زندگي روزمره مردم را سوژه اصلي خود قرار مي‌دهد. خيابان‌ها، پارك‌ها، مساجد، محل‌هاي خريد و مراكزي كه مردم گرد هم مي‌آيند، محل اصلي تهيه عكس‌هاي خياباني است. هر چند اين عكاسي شاخه‌اي از عكاسي در آتليه كودك مستند به شمار مي‌آيد اما از بعضي لحاظ با هم متفاوت هستند از جمله اينكه هدف اصلي عكاسي خياباني به تصوير كشيدن مردم است و نه پوشش يك اتفاق. در واقع اين شاخه از عكاسي آيينه‌اي است در برابر مردم كه گاهي نيز با شوخ طبعي يا لحني طعنه‌آميز پيام‌هاي سياسي يا اجتماعي را منتقل مي‌كند كه در چنين شرايطي به عكاسي نوزاد مستند نزديك مي‌شود. سال‌هاي ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ نقطه اوج و شكوفايي [[تاريخ عكاسي]] خياباني است.

 

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

آموزش ۳ نكته ساده براي بهبود عكاسي پرتره
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۳۴:۴۰| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

شگفت انگيز است كه جزئيات كوچك مي توانند چه تاثير بزرگي بر ظاهر يك عكس داشته باشند. هنگام گرفتن عكس هاي بي هوا يا كانديد، مي توانيد از زبان طبيعي بدن استفاده كنيد. اما وقتي از سوژه هايي عكس مي گيريد كه مي دانند شما حضور داريد و از وجود دوربين آگاهند چطور؟ اينجاست كه ژست دهي ماهرانه با آگاهي از زبان بدن وارد عمل مي شود. تنها با توجه دقيق به چند نكته انگشت شمار، نشانه هاي ظريفي را به بيننده منتقل مي كنيد. اين سه نكته مهم نقش بزرگي در نحوه تفسير معناي ژست يك شخص (سوژه عكاسي پرتره) دارند. آتليه عكاسي سويل استوديو

عكاس: احمد جمالي مقدم

آگاهي از زبان بدن چطور مي تواند به ژست دهي و بهبود عكس هاي پرتره شما كمك كند

دي لبينا: «اگر شما مي خواهيد يك عكاس پرتره باشيد، درك زبان بدن تنها يك گزينه نيست، يك مهارت حياتي است؛ به همان اندازه كه تنفس براي يك خواننده، يا چشيدن براي يك آشپز حياتي است. اگر آن را ناديده بگيريد، قادر به ايجاد مداوم پرتره هاي زيبا از افراد يا ايجاد يك تجربه جالب و سرگرم كننده براي آنها نخواهيد بود».

۳ موردي كه بايد در ژست دهي در نظر داشته باشيم. عكاسي كودك

همانطور كه روبرتو والنزوالا (Roberto Valenzuela) در كتابش با عنوان ژست دهي عالي تصوير (Picture Perfect Posing) مطرح كرده است، يك چك ليست سه تايي وجود دارد كه هنگام ژست دهي به سوژه ها هنگام عكاسي پرتره بايد در نظر داشته باشيد. اين موارد عبارتند از (كمي از نسخه روبرتو ساده تر شده است):

۱- چشم ها

۲- بيني

۳- قفسه سينه

تمام اين موارد را مي توان رو به سمت دوربين يا دور از آن قرار داد. بياييد چند تركيب مختلف را كه مي توان تنها با جهت گيري اين سه مورد (چشم ها، بيني و قفسه سينه) ايجاد كرد و آنچه كه به بيننده با ديدن عكس و ژست سوژه يا مُدل برداشت خواهد كرد را بررسي كنيم.

۱

چشم ها، بيني، و قفسه سينه رو به سمت دوربين

 

عكاس: احمد جمالي مقدم

اين ظاهر يك پرتره سنتي است؛ سوژه از وجود دوربين آگاه است و با دوربين و بيننده ها ارتباط برقرار مي كند.

لنزك: مغز ما طوري طراحي شده كه در وهله اول به صورت ها و چشم ها نگاه مي كند. اگر يك صورت در عكس شما وجود داشته باشد، به احتمال زياد وزن بصري بيشتري نسبت به المان ها و عناصر ديگر صحنه خواهد داشت.

۲

چشم ها و بيني دور از دوربين، قفسه سينه به سمت دوربين

 

اين بيشتر يك ژست مخصوص عكاسي مُد و فشن است. اين نوع ژست دهي تمركز بيننده را بيشتر به آنچه سوژه پوشيده جلب مي كند تا خود سوژه. سوژه اي كه به جايي دور نگاه مي كند، شما را به دنياي خود دعوت نمي كند؛ و اين شما را تشويق به برقراري ارتباط با او نمي كند. در عوض، تاكيد بر روي لباس است، چون آن بخش از سوژه با دوربين «حرف مي زند». اگر شما در حال عكاسي از لباس مدل هستيد، اين تركيب خوبي است كه بايد مد نظر داشته باشيد.

 

عكاس: احمد جمالي مقدم

اما در پرتره هاي سبك زندگي و پرتره هايي كه داستاني را نقل مي كنند همين مي تواند بيننده عكس را كنجكاو كند! سوژه به كجا نگاه مي كرده؟ در چه فكري بوده؟ و اين ها همه به كارگرداني عكاس بستگي دارند.

 

همچنين در عكس هاي وايد يا باز تري كه عكاس محيط پيرامون را نيز به تصوير كشيده، بيننده مسير نگاه سوژه را دنبال خواهد كرد و عكاس مي تواند از اين فرصت براي هدايت چشم بيننده به نقطه اي ديگر استفاده كند.

۳

چشم ها، بيني، و قفسه سينه دور از دوربين

 

اين يك روش براي شبيه سازي يك عكس كانديد يا بي هوا است و سوژه هيچ ارتباطي با دوربين ندارد. عكس هاي كانديد يا بي هوا به تصاوير بدون ژست گيري آگاهانه گفته مي شود، گرفتن عكس بدون آمادگي قبلي سوژه. مثلا با سورپرايز يا غافلگير كردن سوژه يا وقتي كه در حركت است. اگرچه ما به آنها ژست مي دهيم، اما تصور مي شود كه يك لحظه طبيعي ثبت شده است. در اينجا يك مورد ديگر نيز وجود دارد كه بايد به آن توجه داشته باشيد – حالت. عكاس مي تواند چيزي به سوژه بگويد تا حالتي را از او بيرون بكشد، و اين واقعا مفهوم «بي هوا» را تداعي مي كند. همان سورپرايز كردن كه اشاره كرديم.

لنزك: يكي از بهترين مواقع براي ثبت پرتره هاي بي هوا و عكس هاي بدون ژست، وقتي است كه ديگران دارند عكس هاي رسمي مي گيرند.

۴

چشم ها و بيني رو به سمت دوربين، قفسه سينه دور از دوربين

  

عكاس: احمد جمالي مقدم

اين نوع ديگر از يك پرتره سنتي است. وقتي چشم ها، بيني و قفسه سينه رو به دوربين باشند، ظاهر تصوير رسمي به نظر مي رسد، اما اين مورد راحت تر است. اين يكي بيشتر حس سبك زندگي را دارد. در حاليكه آگاهي يك پرتره سنتي را دارد، اما كمي اينطور احساس مي شود كه سوژه غافلگير شده است.

شما مي توانيد با استفاده از همين چك ليست، حتي اگر افراد بيشتري نيز در عكس وجود داشتند، ژست دهي ماهرانه و آگاهانه اي را كارگرداني نماييد. كافيست نكات ساده اين جهت گيري ها و تاثير آن ها بر چشم و ذهن بيننده را در نظر داشته باشيد.

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

اولويت ديافراگم در مقابل اولويت شاتر
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۳۲:۴۴| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

من هم زماني مبتدي بودم و كاملا درك مي كنم كه مستقيما از مُد خودكار به مُد دستي رفتن چقدر مي تواند دشوار باشد. خوشبختانه توليدكنندگان دوربين باملاحظه حالات آتليه عكاسي كودك يا مُدهاي اولويت ديافراگم و اولويت شاتر را براي ما ارائه كردند. اين دو مُد عكاسي دوربين احتمالا بهترين راه هايي هستند كه شما بتوانيد ماهيت و نقش ديافراگم و سرعت شاتر را درك كنيد.

مُدهاي اولويت ديافراگم و اولويت شاتر نيمه خودكار هستند، يا مي توانيم آنها را مُدهاي نيمه دستي بناميم. اين دو مُد مي توانند به شما كمك كنند تا از مُدهاي كاملا خودكار (P، Auto) دور شويد و در عين حال يك گام به استفاده از مُد دستي نزديك تر شويد.آتليه كودك

مُد اولويت ديافراگم چيست؟

مُد عكاسي اولويت ديافراگم به شما اجازه مي دهد تا كنترل ديافراگم را به دست بگيريد، در حاليكه سرعت شاتر و ايزو (اگر بر روي Auto-ISO تنظيم كرده باشيد) هنوز هم توسط دوربين شما كنترل مي شوند. اين به اين معني است كه شما مي توانيد مقدار نور ورودي به دوربين را از طريق لنز تنظيم كنيد. بنابراين با استفاده از مُد اولويت ديافراگم مي توانيد مقدار ديافراگم را با توجه به نياز خود تنظيم كرده و عمق ميدان را كنترل كنيد.

برخلاف مُدهاي خودكار، اين مُد به شما امكان مي دهد تا مقدار ديافراگم را تنظيم كرده و مقدار اثر ماتي كه در عكس خود مي خواهيد را تعيين كنيد.

چه موقع بايد از مُد اولويت ديافراگم استفاده كنيد؟

همانطور كه گفته شد، مُد اولويت ديافراگم به شما اجازه مي دهد تا مقدار ديافراگم را كنترل كنيد، كه در نهايت بر عمق ميدان تاثير مي گذارد. اگر بخواهيد عمق ميدان را به ميل خود تنظيم كنيد، در حاليكه انتخاب سرعت شاتر و مقدار ايزو را به عهده دوربين بگذاريد، اين مُد عكاسي ايده آل است.

وضعيت ۱: پرتره ها

در هنگام گرفتن پرتره يا عكس هاي كلوزآپ، مطمئن هستم كه مي خواهيد سوژه را در فوكوس نگه داريد و پس زمينه را با انتخاب يك ديافراگم باز تر (ضريب اف كوچك) مات كنيد. با استفاده از مُد اولويت ديافراگم مي توانيد به صورت دستي مقدار ديافراگم مورد نياز براي به دست آوردن يك عمق ميدان كم مانند f/1.8 يا f/2.8 را انتخاب كنيد.

وضعيت ۲: مناظر

در هنگام عكاسي از چشم اندازها يا مناظر شهري، ممكن است بخواهيد هم پس زمينه و هم پيش زمينه در فوكوس باشند. اين تنها زماني امكان پذير است كه شما به صورت دستي يك ديافراگم بسته تر يا كوچك (ضريب اف بزرگ) انتخاب كنيد. مُد اولويت ديافراگم به شما اجازه مي دهد تا مقدار ديافراگم دلخواه مانند f/16 يا f/22 را انتخاب كنيد تا يك عمق ميدان زياد به دست آوريد، در حاليكه دوربين شما به مقدار سرعت شاتر و ايزو رسيدگي مي كند.

وضعيت ۳: نور كم

فرض كنيد كه در شرايطي با نور كم قرار گرفته ايد و عكس هاي شما كم نوردهي مي شوند. با افزايش اندازه دهانه ديافراگم (انتخاب يك ضريب اف كوچكتر مانند f/1.8)، مي توانيد اجازه ورود نور بيشتري به داخل دوربين بدهيد و عكسي با نوردهي بهتر ثبت كنيد.

وضعيت ۴: نور آفتاب روشن نيم روز (هنگام ظهر)

اگر داريد در نور روز عكس مي گيريد و عكس هايتان در هنگام عكاسي با مُد خودكار زياد نوردهي مي شوند، مي توانيد دهانه ديافراگم را ببنديد. اين به اين معني است كه با استفاده از يك ضريب اف بزرگتر (مانند f/16)، مي توانيد مقدار نور ورودي به دوربين از ميان لنز را به حداقل برسانيد.

مُد اولويت شاتر چيست؟

همانطور كه از نامش پيداست، مُد اولويت شاتر به شما اجازه مي دهد تا سرعت شاتر را كنترل كنيد. سرعت شاتر مدت زماني است كه شاتر دوربين باز مي ماند تا نور وارد دوربين شده و به سنسور برخورد كند. هرچه سرعت شاتر بر روي دوربين آهسته تر تنظيم شود، نور بيشتري توسط سنسور تصوير دريافت مي شود. به همين ترتيب، هرچه سرعت شاتر سريع تر باشد، نور كمتري به سنسور تصوير برخورد مي كند.

هنگامي كه در مُد اولويت شاتر عكاسي مي كنيد، مي توانيد سرعت شاتر را با توجه به نياز خود تنظيم كنيد، در حاليكه دوربين مقدار ديافراگم و ايزو را خودش انتخاب مي كند.

چه موقع بايد از مُد اولويت شاتر استفاده كنيد؟

همانطور كه قبلا گفتيم، اگر مي خواهيد كنترل كامل سرعت شاتر را به دست گرفته و با دوربين خود آزمايش كنيد، اين مُد دوربين ايده آل است. بياييد به دو وضعيتي كه در آن بيشتر از همه احتمال دارد در مُد اولويت شاتر عكاسي كنيد، نگاهي بياندازيم.

وضعيت ۱: متوقف يا فريز كردن يك سوژه متحرك

اگر مي خواهيد يك پرنده، حيوان، يا ماشين به سرعت در حال حركت را در عكس خود متوقف كنيد، استفاده از مُد اولويت شاتر به شما اجازه خواهد داد تا با تنظيم يك سرعت شاتر سريع اين كار را انجام دهيد. يك سرعت شاتر سريع تر از ۱/۵۰۰ ثانيه براي متوقف كردن يك شيء ايده آل است، اما اين مقدار بسته به سرعت سوژه ممكن است متفاوت باشد. دوربين شما مقادير ديافراگم و ايزوي مورد نياز را با توجه به نور موجود تشخيص خواهد داد.

وضعيت ۲: نشان دادن حركت

اگر بيرون از خانه هستيد و قصد داريد تصاويري از رد ستارگان، رد نور، يا عكس هايي در ساعت آبي بگيريد، بايد يك سرعت شاتر آهسته انتخاب كنيد تا حركت سوژه به خوبي در عكس ثبت شود. براي گرفتن عكس هاي نوردهي طولاني بايد جهت جلوگيري از هر گونه لرزش يك سه پايه با خود به همراه داشته باشيد.

وضعيت ۳: نور كم (تاريك)

اگر شما در شرايط كم نور قرار داريد، ممكن است هنگام عكاسي در مُد خودكار عكس هاي ناكافي نوردهي شده (underexposed) به دست آوريد. با كاهش سرعت شاتر (به عنوان مثال از ۱/۲۰۰ به ۱/۵۰ ثانيه)، مي توانيد اجازه ورود نور بيشتري به داخل دوربين بدهيد و يك عكس به خوبي نوردهي شده ثبت كنيد.

نكته: مراقب باشيد سرعت شاتر بيش از حد آهسته نشود، چون باعث ثبت لرزش دوربين در تصوير شما مي شود؛

وضعيت ۴: نور روشن روز

فرض كنيد كه در حال عكاسي در نور روشن روز هستيد و دوربينتان در هنگام عكاسي در مُد خودكار عكس هايي با نوردهي زياد ثبت مي كند. در اينجا مي توانيد سرعت شاتر را افزايش دهيد. اين بدين معني است كه با استفاده از يك سرعت شاتر سريع تر (به عنوان مثال از ۱/۲۰۰ به ۱/۱۰۰۰ ثانيه)، مي توانيد مقدار نور ورودي به سنسور دوربين را به حداقل برسانيد.

نتيجه گيري

با استفاده از مُدهاي دوربين اولويت ديافراگم و اولويت شاتر مي توانيد با نحوه كار ديافراگم لنز و شاتر دوربين آشنا شويد. برخلاف مُد خودكار (كه در آن دوربين همه تصميم ها را براي شما مي گيرد)، اين مُدها تضمين مي كنند كه عكس هاي به خوبي نوردهي شده با مقدار ديافراگم يا سرعت شاتر مورد نظر خود به دست آوريد.

بنابراين اگر اولويت شما انتخاب دستي مقدار ديافراگم دلخواه براي رسيدن به يك عمق ميدان خاص است، بايد در مُد اولويت ديافراگم عكس بگيريد. در غير اين صورت، اگر اولويت شما انتخاب يك سرعت شاتر خاص براي ثبت چيزي خلاقانه با نور موجود است (متوقف يا مات كردن حركت)، بايد از مُد دوربين اولويت شاتر استفاده كنيد.

نويسنده: كونال مالهوترا (Kunal Malhotra)

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

عكس‌كاوي : دست هاي مادربزرگ
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۳۰:۴۳| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

نيما زادشير: «من هيچ وقت توجه زيادي به دست هاي يك پيرزن نكرده بودم تا اينكه دست هاي مادربزرگم توجه ام را جلب كرد، دستهاي پوشيده از چروك. بعد پشيمان شدم كه چرا اين چروك هاي سرشار از خاطره را تا كنون به تصوير نكشيده ام. جالبه كه چطور يك چيز معمولي كه هر روز به سادگي از كنارش رد مي شويم، اگر درست نگاهش كنيم، مي تواند يكباره برايمان مقدس شود».عكاسي بارداري

كنارش نشسته بودم، مثل هميشه با دو تا دستش دستم را گرفته بود و قربون صدقه ام مي رفت. يك لحظه به دستانش خيره شدم. هنوز همان دست هاي ۲۷ سال پيش بود. بخاطر همين هروقت دست هايم را مي گرفت فكر مي كردم يك پسر بچه ۵ ساله لوسم. بيشتر دقت كردم، چندتا خط اضافه شده بود. نمي دانم كي اين اتفاق افتاده بود و آن لحظات ما كجا بوديم. شايد خواب بوديم، شايدم كور.آتليه بارداري

مشخصات عكس

  • دوربين: d750
  • لنز: ۸۵ f:1.4
  • ديافراگم: f/2.5
  • سرعت شاتر: ۱/۶۰sec
  • حساسيت سنسور: ISO 100

حالا ديگه اون مرد ۳۲ ساله ام با دوربيني كه اين دستارو ثبت مي كنه. دستايي پر از فرياد، پر از درد، پر از سكوت و پر از عشق.

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

افسانه و واقعيت عكاسي در مُد دستي
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۲۸:۴۰| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

اين كه عكاسان حرفه اي فقط در مُد نوردهي دستي (M) عكس مي گيرند، كاملا بي معني است. چرند مطلق است. حتما دليلي دارد كه دوربين شما تنظيمات مختلفي دارد. عكاسي فقط با يك تنظيمات مثل خوردن تنها يك نوع غذاست. هر تنظيمات هدفي دارد، و هر كدام جايگاه خود را در هنر عكاسي نوزاد دارند.

افسانه – عكاسان حرفه اي تنها در مُد دستي عكاسي مي كنند

من اخيرا در صفحه يك عكاس جديد خواندم كه شنيده بود عكاسان «حرفه اي» فقط در مُد دستي عكاسي نوزاد مي كنند، بنابراين او فورا به سراغ عكاسي رفته بود. دوربين را با اطمينان بر روي M تنظيم كرده، عكس گرفته بود، و بسيار خوشحال و راضي بود. با اين حال، نيازي به گفتن نيست كه نتايج آن اكتشاف اول نااميد كننده بود؛ عكس هاي بيش از حد نوردهي شده، كم نوردهي شده و تعداد زيادي عكس هاي تار و بي كيفيت.

من حدود ۱۰ ثانيه وقت داشتم تا اين عكس را از يك بوته بائوباب در بوتسوانا بگيرم. اگر وقتم را صرف پيدا كردن تنظيمات دستي درست مي كردم، احتمالا اين عكس را از دست مي دادم.

واقعيت اين است: حرفه اي ها و ديگر عكاسان باتجربه از تمام مُدهاي عكاسي روي دوربين خود استفاده مي كنند.

آن مُدها به دليلي آنجا وجود دارند. تنظيمات براي شما سادگي، سرعت، انعطاف پذيري، يا كنترل كامل فراهم مي كنند. بسته به شرايطي كه در آن عكاسي مي كنيد، هر كدام از اين موارد ممكن است مناسب باشد. اگرچه مقالات ديگر در اينجا در مورد چگونگي استفاده از هر كدام از تنظيمات روي دوربين شما بحث مي كنند، من مي خواهم در مورد افسانه مُد دستي، و اين كه چرا استفاده از آن مهم است، صحبت كنم.

سوژه هاي در حال حركت و صحنه هاي به سرعت در حال تغيير براي مُد دستي مناسب نيستند.

واقعيت حرفه اي

سعي كنيد در حاليكه تصاويري از پرندگان در حال پرواز مي گيريد، با كنترل دستي كامل عكاسي كنيد. زود باشيد، اين كار را امتحان كنيد. من منتظر مي مانم.

اگر واقعا بيرون رفتيد و اين تمرين را امتحان كرديد، حدس مي زنم كه تعداد زيادي عكس هاي واقعا بد گرفتيد. چون پرنده ها به سرعت از مقابل پس زمينه هاي مختلف مي گذرند، چون خورشيد به سرعت از ميان ابرهاي پشت آنها ظاهر و پنهان مي شود، و شرايط روشنايي بدون شك به طور مداوم در حال تغيير است. انطباق با اين تغييرات در پرواز، تقريبا غيرممكن است.

در عوض، هر عكاس حرفه اي از يكي از تنظيمات ديگر استفاده مي كند. به عنوان مثال من احتمالا مُد اولويت شاتر را در اين شرايط انتخاب مي كنم. اين كار تضمين مي كند كه من بتوانم عكس هاي شارپ (يا مات هنرمندانه) بگيرم، و تصميم در مورد ديافراگم را به عهده دوربين بگذارم. اگر من يك نوردهي روشن تر يا تاريك تر مي خواستم، جبران نوردهي را تنظيم مي كردم.

اكنون، اگر من داشتم به دقت از يك منظره عكاسي مي كردم و چشم انداز خاصي براي تصوير نهايي داشتم، به مُد دستي تغيير حالت مي دادم. من مي توانم عمق ميدان، نوردهي، تاري نامناسب، يا فوكوس انتخابي را تنظيم كنم. در مُد دستي، من تمام جنبه هاي تصوير نهايي را بهتر يا بدتر در اختيار دارم.

نكته مهم در اينجا اين است – عكاسان حرفه اي از تمام ابزارهايي كه در اختيار دارند، استفاده مي كنند. اگر اين درست بود كه حرفه اي ها فقط از مُد دستي استفاده مي كنند، آن وقت دوربين هاي سطح حرفه اي تنها يك تنظيمات داشتند. كاملا واضح است كه اينطور نيست.

با اين حال شما هنوز هم بايد در مُد دستي عكاسي كنيد

در مُد دستي عكاسي كنيد، اما نه هميشه. درك نوردهي، فوكوس، سرعت شاتر، و ديافراگم و تاثير آنها بر تصوير نهايي، قلب عكاسي است. براي تسلط بر جنبه هاي تكنيكي ايجاد تصوير، شما بايد بتوانيد بدون كمك دوربين خود همه اينها را در كنار هم قرار دهيد.

مُد دستي براي عكاسي منظره عالي است، چون شما وقت براي ايجاد تصوير رويايي خود داريد.

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

چرا تراز كردن خط افق در عكس ها آسان نيست
۴ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۲۶:۴۰| بازدید: | نویسنده آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري | نظرات (0)

تراز كردن خط افق ممكن است يكي از ساده ترين قسمت هاي عكاسي به نظر برسد. مسلم است كه اكثر عكاسان مي خواهند خط افق در عكس هايشان صاف باشد، اما اين حوزه اي از عكاسي نيست كه توجه زيادي به آن شده باشد. چرا اينطور است؟ تراز كردن خط افق كار بسيار آساني است – درست است؟ با اين حال در عمل، به دقت بيشتري نسبت به آنچه كه بسياري از مردم فكر مي كنند، نياز دارد.آتليه نوزاد

شما نمي توانيد بر «افق مجازي (virtual horizon)» دوربين خود، يا ابزار «صاف كردن خودكار (auto straighten)» نرم افزار پس پردازش خود متكي باشيد. درك ما از يك خط افق هم تراز و صاف پيچيده تر از اين هاست.عكاسي كودك

موارد آسان

گاهي اوقات، هم تراز كردن خط افق اصلا سخت نيست.

در شرايطي كه در آن خط افق كاملا صاف و مسطح است، و هيچ حواس پرتي واضحي در اطراف آن وجود ندارد – به عنوان مثال، مناظر دريايي، يا دشت هاي بزرگ – تراز كردن خط افق به طور دقيق واقعا سخت نيست.

البته هنوز هم يك افق هم تراز و صاف در اين موارد مهم است. فقط به دست آوردن آن بسيار آسان تر است، و به جز تنظيمات جزئي در پس پردازش (از جمله اصلاح اعوجاج احتمالي)، هيچ كار ديگري لازم نيست.

NIKON D800E + 24mm f/1.4 @ 24mm, ISO 100, 20 seconds, f/11.0

هرچند، موارد آسان كمتر از آنچه كه ممكن است فكر كنيد هستند. در اغلب موارد، چيزي در صحنه شما باعث مي شود خط افق ناهموار يا منحني به نظر برسد. در موارد ديگر، ممكن است حتي يك خط افق مشخص در ابتدا وجود نداشته باشد. اين شرايط مسئله را به طور قابل توجهي پيچيده تر مي كنند.

افق ادراكي

هر عكس يك افق ادراكي دارد – زاويه اي كه در آن عكس شما هم تراز و صاف به نظر مي رسد.

افق ادراكي هميشه با افق واقعي در يك صحنه مطابقت ندارد. به عبارت ديگر، شايد شما از يك تراز كننده حبابي (bubble level) در بالاي دوربين خود استفاده كنيد، كه به شما مي گويد تصوير كاملا هم تراز است، اما با اين حال عكس هايتان بسيار كج به نظر برسند. همين مسئله در مورد «افق مجازي» داخل دوربين شما نيز صدق مي كند، كه مي تواند باعث ايجاد تصاوير بسيار نامتعادل شود (حتي اگر بسيار خوب عمل كند).

علت چيست؟ اگر اجسام دور در عكس شما كج هستند، مانند يك شيب طولاني در سرتاسر كادر، آن شيء بايد به عنوان افق جديد شما عمل كند. اگر آن شيء صاف نباشد، عكس شما هم تراز به نظر نخواهد رسيد، مهم نيست چقدر خوب افق «واقعي» صحنه را هماهنگ كرده باشيد.

NIKON D800E + 105mm f/2.8 @ 105mm, ISO 100, 1/10, f/16.0

اميدوارم اين عكس براي شما صاف به نظر برسد. با اين حال، «افق» در دوردست يك شيب تدريجي داشت، و من در واقع مجبور شدم تصوير نهايي را تا حد زيادي صاف كنم تا هم تراز و صاف به نظر برسد. (به عبارت ديگر، افق ادراكي در اينجا با افق «صحيح از لحاظ تكنيكي» منطبق نيست.)

چه كاري مي توانيد انجام دهيد؟

چند مورد، ثبت يك عكس كاملا صاف را دشوار مي كنند:

  • يك شيب ناهموار در صحنه
  • اعوجاج لنز قابل ملاحظه
  • فقدان يك خط افق در برخي تصاوير
  • ديگر نشانه هاي ادراكي فريبنده

در مواردي مثل اين – يعني اكثر موارد – چه كاري مي توانيد انجام دهيد؟

توصيه من اين است كه افق ادراكي را به جاي هر چيز ديگري هدف خود قرار دهيد. اغلب اوقات، شما مي خواهيد عكس هايتان صاف به نظر برسد، حتي اگر از لحاظ تكنيكي اينطور نباشند.

براي انجام اين كار، از هر گونه نشانه ادراكي كه در عكس شما رخ مي دهد آگاه باشيد. آيا يك درخت در تركيب بندي شما وجود دارد كه به نظر مي رسد كج باشد؟ يا خطوطي در پيش زمينه وجود دارد كه بر صاف بودن ظاهري يك تصوير تاثير مي گذارند؟

كوركورانه از گزينه «صاف كردن خودكار» در نرم افزار پس پردازش خود پيروي نكنيد. همين مسئله در مورد تراز كننده حبابي يا افق مجازي داخل دوربين شما نيز صدق مي كند. حتي كشيدن يك خط صاف در سرتاسر خط افق براي هم تراز كردن تصوير نيز چندان مطمئن نيست. اگرچه اين تكنيك ها در شرايط خاصي جواب مي دهند، اما قطعا هميشه با افق ادراكي مطابقت ندارند.

يك نكته ديگر هست كه مي خواهم به آن اشاره كنم: تصوير خود را در پس پردازش به صورت افقي بچرخانيد. با نگاه كردن به نسخه چرخيده شده، تصوير را به گونه اي ديگر خواهيد ديد – از جمله مشكلات احتمالي خط افق كه در ابتدا متوجه آنها نشده بوديد.

عكس خود را به صورت افقي بچرخانيد.

از اين گذشته، توصيه مي كنم كه هر از گاهي عكس هاي قديمي خود را دوباره نگاه كرده و مطمئن شويد كه هنوز هم خط افق آنها صاف است. به اين ترتيب، كار خود را با يك نگاه تازه مي بينيد، به جاي اين كه آنقدر به ظاهر يك تصوير عادت كنيد كه ديگر از نقاط ضعف آن غافل شويد.

نتيجه گيري

آيا اين نكات براي اطمينان از اين كه عكس هاي شما هم تراز به نظر مي رسند، كافي هستند؟ به احتمال زياد، نه – هم تراز كردن عكستان با افق ادراكي به كمي وقت و تمرين نياز دارد تا بر آن مسلط شويد. در واقع، من اينطور استدلال مي كنم كه هيچ كس نمي تواند به طور كامل بر آن مسلط شود، چون هر كس جهان را به طور متفاوت مي بيند. (چيزي كه براي من كاملا صاف به نظر مي رسد، ممكن است براي شخص ديگري كج به نظر برسد).

با اين حال، ارزش تلاش كردن را دارد. يك خط افق ناصاف، در بسياري از موارد ظاهر يك عكس غير حرفه اي، يا تركيب بندي عجله اي و ناشيانه را دارد. گاهي اوقات، اين مسئله عمدي است – كه در اين صورت، اين مقاله را ناديده بگيريد! اما، براي بسياري از عكاسان، يك خط افق صاف چيزي است كه به دنبالش هستند. اگر هدف شما اين است، اميدوارم كه نكات اين مقاله براي شما مفيد بوده باشد.

نويسنده: اسپنسر كاكس (Spencer Cox)

منبع:

لنزك

برچسب‌ها: عكاسي، راهنماي عكاسي، آموزش عكاسي،

[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ]

بقیه صفحات

درباره سایت
موضوعات
موضوعي ثبت نشده است
عضویت در خبرنامه
عضویت لغو عضویت
نظر سنجی سایت
نتیجه
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
لینک های تبادلی اتوماتیک
فاقد لینک
ورود به سایت
نام کاربری :
پسورد :
عضویت در سایت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار سایت
بازدیدکنندگان امروز : 34
بازدیدکنندگان دیروز : 62
افراد آنلاین : 1
کل بازدیدکنندگان : 6186
دیگر موارد